|
Zrecenzować można
wszystko: film, książkę, wystawę dzieł plastycznych czy program komputerowy.
W pierwszej, wstępnej części pracy prezentujemy obiekt swojej recenzji.
Podajemy autora (twórców w przypadku takiego dzieła zbiorowego, jakim jest,
na przykład, spektakl teatralny) i tytuł oraz inne ciekawe informacje, jeśli
takimi dysponujemy (rok pierwszego wydania książki, miejsce prapremiery
spektaklu, pomysłodawca wystawy itp.).
Musimy pamiętać, że ta część pracy jest „metryką” dzieła, które recenzujemy
– a zatem nie może być zbyt obszerna i „rozgadana”. No i, oczywiście,
pamiętamy o akapicie.
Następny akapit – i następna część recenzji: część
sprawozdawcza.
W przypadku książki, spektaklu czy filmu jest to po prostu streszczenie
(czyli podanie informacji o najważniejszych elementach świata
przedstawionego), jeśli jest to wystawa – opowiadamy, co na tej wystawie
zgromadzono.
Ważne jest, by ta część pracy nie była suchą „wyliczanką”. Unikniemy tego,
jeśli stosować będziemy zdania pojedyncze rozwinięte i zdania złożone – a
wszystkie powiązane stylistycznie.
W obrębie jednego akapitu przekazujemy czytelnikowi kolejne
przemyślenia – i dlatego musimy pamiętać o tym, by było to w tekście
widoczne. Nową myśl zapisujemy w nowej linii; ale tylko myśl, nie zdanie.
Kolejna część recenzji – część krytyczna; zatem kolejny
akapit.
Piszący zapisuje tu swój stosunek do recenzowanego dzieła – musi zatem
dysponować pewnym zasobem wiedzy teoretycznej (znajomość twórców teatru,
rodzajów planów filmowych itp.) Jeszcze nie wyrażamy swojej opinii –
rejestrujemy jedynie to, co dobre i to co złe.
Pamiętamy o tym, że to od nas zależy, czy ktoś po lekturze naszego tekstu
sięgnie po lekturę albo pójdzie do teatru. Nie piszmy: „książka była nudna”;
opowiedzmy o nieciekawych wydarzeniach czy niezbyt przekonujących
bohaterach.
Pamiętamy o rozpoczynaniu nowej myśli od nowej linii oraz o tym, że
objętościowo ta część powinna być równa części sprawozdawczej.
Kończymy recenzję – to czwarta część pracy i czwarty akapit.
W tej części polecamy lub odradzamy lekturę książki, obejrzenie spektaklu
czy filmu, kupno gry komputerowej. Wyrażamy własne zdanie – a jest ono
wynikiem naszej wnikliwej oceny w części krytycznej. Staramy się, by nie
było to jedno zdanie; wypowiedź powinna być tak rozbudowana stylistycznie,
by objętościowo dorównała części pierwszej naszej pracy.
Propozycje:
-
pracę najlepiej zapisać najpierw na brudno i w brudnopisie dokonywać
niezbędnych poprawek
-
dobrze, jeśli pierwsze nasze prace czytane będą przez bliskich nam
dorosłych
-
w pracach pisemnych niezbędny jest margines, niekoniecznie zaznaczony
linią
-
zawsze pod ręką musimy mieć słownik ortograficzny – jest to pomoc
niezbędna
|