tel: +48 41 367 61 95

Tęczowo - bajkowo

            W tym tygodniu na zajęciach rozmawialiśmy o różnych zjawiskach atmosferycznych zachodzących w pogodzie /deszcz, grad, wiatr, trąba powietrzna, tornado itp./. Bardzo byliśmy ciekawi: Jak powstaje tęcza?

 

         Spróbowaliśmy zrobić tęczę z kolorowego ryżu na papierze. Na początku pokolorowaliśmy ryż na 7 kolorów tęczy: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski jasny, niebieski ciemny i fioletowy.

Tęczę wykonywaliśmy również z pociętej bibuły w kolorach tęczy.

Wszystkie prace były zachwycające. Zrobiliśmy piękną wystawę na ekspozytorze.

Nauczyliśmy się także piosenki pt. „Tęcza, tęcza cza cza cza ….”

Tęcza - jedno z najpiękniejszych zjawisk optycznych w przyrodzie.

Od dawnych czasów przyciągało uwagę człowieka, urzekało poetów, myślicieli, uczonych. W czasach, gdy mało wiedziano o otaczającym świecie, traktowano tęczę jako znak niebios. Starożytni Grecy przyjmowali, że tęcza to uśmiech bogini Iris.
Tęcza powstaje wskutek załamania, rozszczepienia oraz całkowitego odbicia światła słonecznego w kroplach wody. Widzimy ją w postaci barwnego łuku na tle chmur deszczowych lub po deszczu w przeciwnym kierunku do położenia Słońca.
Ważną cechą tęczy głównej - obok układu barw - jest to, że obszar nieba na zewnątrz łuków jest ciemniejszy od obszaru po stronie wewnętrznej. Obszar ten na cześć filozofa Aleksandra z Afodisies, który pierwszy opisał to zjawisko jest nazywany ciemnią Aleksandra.

Łuk główny ma barwy niebiesko-fioletowe wewnątrz, czerwoną - na zewnątrz. Jest efektem 2 załamań oraz pojedynczego odbicia światła w kroplach wody Znajduje się zazwyczaj ok. 1-2 km od obserwatora. Może być widoczny na tle kropelek rozpylonych przez fontanny. W tęczy, podobnie jak w widmie, rozróżnia się 7 barw podstawowych przechodzących jedną w drugą.

Kształt łuku, jaskrawość barw, szerokość pasm zależą od rozmiarów i liczby kropelek wody. Duże krople tworzą węższa tęczę z wyraźnie oddzielonymi barwami, zaś małe - łuk rozmyty, wyblakły a nawet biały. Właśnie dlatego jaskrawa, wąska tęcza widoczna jest latem po burzy, podczas której padają duże krople deszczu.
Teorię, która miała wyjaśniać powstawanie tęczy, jako pierwszy, opracował Kartezjusz - już w 1637 roku. Objaśniał on tęczę jako zjawisko związane z odbiciem i załamaniem światła w kroplach deszczu. Powstawanie barw oraz ich kolejność zostały wyjaśnione później, po odkryciu złożonej natury światła białego i jego rozpraszania w różnych ośrodkach. Teoria dyfrakcyjna tęczy została opracowana przez Airy'ego.

 

 

 




Galeria zdjęć