Wycieczka do Lublina

Zwiedzenie obozu koncentracyjnego w Majdanku

oraz obejrzenie Pokazów z Fizyki w UMCS

     Co dwa lata organizowane są wycieczki do Lublina w klasach II i III gimnazjum. W obecnym roku szkolnym pojechały na wycieczkę klasy IIIa z III c, IIId z IIIb oraz IIb z IIc. Celem tej podróży jest zwiedzenie obozu koncentracyjnego w Majdanku i obejrzenie pokazów z fizyki w Uniwersytecie Marii Curii Skłodowskiej (UMCS-ie). Wycieczka ma charakter patriotyczno-historyczny oraz edukacyjny.

Oto krótki rys historyczny zwiedzanych miejsc: „Obóz koncentracyjny w Lublinie (zwany potocznie Majdankiem) był drugim, co do wielkości, po Oświęcimiu, tego typu obozem nazistowskim w Europie.

    W październiku 1941 roku w południowo-wschodniej dzielnicy Lublina, w Majdanku, Niemcy założyli obóz jeńców wojennych, do którego trafiali jeńcy radzieccy. Decyzję o jego powstaniu podjął w połowie 1941 roku szef SS i policji III Rzeszy Heinrich Himmler. Jesienią 1941 roku przyszedł rozkaz o natychmiastowej budowie obozu mogącego pomieścić 50 tys. jeńców radzieckich. Zaplanowano budowę ponad 200 baraków więziennych, które wybudowali Żydzi - jeńcy wojenni z polskiej armii z 1939 roku.

Pierwszymi więźniami obozu koncentracyjnego Majdanek było 5 tys. jeńców radzieckich, zatrudnionych przy rozbudowie obozu. Wymordowano ich w ciągu kilkunastu tygodni. W następnych miesiącach do obozu kierowano więźniów politycznych, chłopów za nieoddawanie kontyngentów, ofiary akcji pacyfikacyjnych, zakładników spośród inteligencji polskiej, ludność żydowską, a także więźniów z innych okupowanych państw.

Zimą 1942 roku przystąpiono do kolejnej rozbudowy obozu, planując powiększyć jego powierzchnię do 516 ha. Obóz był planowany na 250 tys. więźniów. Plan ten został zrealizowany tylko częściowo. W latach 1941-1944 obóz zajął 95 ha ziemi, na których zbudowano baraki więzienne.

Od wiosny 1942 roku obóz koncentracyjny Majdanek stał się ośrodkiem zagłady Żydów. Początkowo masowe egzekucje więźniów dokonywano w pobliskim lesie, zwanym krępickim, później w pobliżu krematorium. W sierpniu 1942 roku została rozpoczęta budowa komór gazowych, ukończona w październiku 1942 roku. W sumie istniało 5 komór działających na gaz wpuszczany z butli bądź przewidzianych na zastosowanie granulek Cyklonu B. Piece paleniskowe dostarczyła firma Theodor Klein - Maschinen und Apparatenbau z Ludwigshafen, hermetyczne drzwi skonstruowała berlińska firma Auert.

W 1942 roku powstał specjalny oddział kobiecy (11 tysięcy kobiet w 1943 roku). Dzieci przywiezione do obozu wraz z matkami przebywały na tym samym co one tzw. polu więźniarskim, ale oddzielone wysokim parkanem. Z dzieci w wieku 8-12 lat organizowano grupy robocze, młodsze natychmiast mordowano.

3 listopada 1943 roku Majdanek stał się miejscem akcji "Erntefest" ("Dożynki"), a stanowiącej jeden z końcowych etapów Endlösung w Polsce. Miała miejsce wówczas tzw. "krwawa środa", w tym dniu rozstrzelano 18.400 Żydów. Transporty Żydów przyjeżdżały ciężarówkami, bądź szły piechotą z dworca lubelskiego. Szacuje się, że około 50% przybyłych transportów żydowskich było od razu gazowanych. Zwłoki kremowano, a resztki mielono na mączkę kostną. Następnie wywożono ją jako nawóz na położony w pobliżu folwark SS. Z części produkowano kompost ogrodniczy.

W lipcu 1944 roku Niemcy rozpoczęli ewakuację obozu, wyprowadzając więźniów do innych obozów koncentracyjnych w Niemczech. 23 lipca 1944 roku obóz został wyzwolony przez jednostki Armii Czerwonej. W obozie znajdowało się około 1 tys. więźniów.

Szacuje się, że przez obóz koncentracyjny Majdanek przeszło 300 tys.-360 tys. więźniów. Zginęło 230 tys. ludzi, w tym ponad 103 tys. Żydów.

Państwowe Muzeum na Majdanku powstało już jesienią 1944 r. na części terenu byłego obozu koncentracyjnego. Na mocy ustawy Sejmu PRL z 2 lipca 1947 roku utworzono Państwowe Muzeum na Majdanku.”

(informacje ze strony: www.izrael.badacz.org/historia/szoa_obozy_majdanek.html)

 W godzinach popołudniowych uczestnicy wycieczki udali się do Instytutu Fizyki UMCS-u celem obejrzenia ciekawych i niepowtarzalnych Pokazów z Fizyki. W tym roku szkolnym zorganizowano jubileuszowe 50. Pokazy, których inicjatorem był profesor Wacław Staszewski. Ideą tego przedsięwzięcia jest popularyzacja fizyki i pomoc w jej nauczaniu poprzez prezentację tematycznie dobranych, ciekawych a nieraz wręcz fascynujących eksperymentów. Prezentowano zarówno eksperymenty trudne lub niemożliwe do wykonania w warunkach szkolnych, jak i takie, które przy pomocy najprostszych środków można powtórzyć w domu.

Uczniowie wraz z opiekunami obejrzeli następującą tematykę:

- drgania i fale magnetyczne

- elektrostatyka

- fizyka płynów

- akustyka

Pełni wrażeń i nowych wiadomości uczestnicy wycieczki w godzinach nocnych wrócili do rodzinnych kieleckich stron.

Wszyscy stwierdzili, iż wycieczka do Lublina była niepowtarzalnym przeżyciem.

Galeria zdjęć klas IIIa i IIIc: