Miejscowość, data
Nagłówek, który kończymy przecinkiem,
a teraz zaczynamy małą literą pisanie listu. Pamiętamy o tym, by trzymać się
lewego marginesu i zachować margines prawy (domyślny, a nie zaznaczony
linią). Ta część listu jest wstępem do niego; tu wyjaśniamy, co nas skłoniło
do napisania, a nie, na przykład, do zatelefonowania.
Przechodzimy do drugiej,
zasadniczej części listu, W zależności od tego, jak rozległy jest problem,
który pragniemy w liście poruszyć, ta część będzie dłuższa lub krótsza –
zawsze jednak dłuższa od wstępu.
Spójrzmy teraz na zaproponowany układ graficzny. Drugą część listu musimy
rozpocząć od akapitu – ale później akapitów unikamy. Kończymy myśl –
stawiamy kropkę, a kolejne zdanie rozpoczynamy od nowej linii, od lewego
marginesu. Nie od nowego akapitu.
Przed rozpoczęciem każdej pracy pisemnej – a zatem także i listu – dobrze
jest opracować sobie jego plan. Zwykło się mówić, że list jest rozmową
dwojga ludzi; nie pozwólmy zatem, by rozmowa ta była chaotyczna,
nieprzemyślana, niechlujna.
Uporządkowanie myśli, uczynione we wcześniejszym planie, widoczne jest w
zapisie graficznym naszej pracy. Każdą z trzech części pracy rozpoczynamy od
akapitu, każdą nową myśl zaś – od nowej linii.
Bardzo ważna jest dbałość o poprawność ortograficzną - jak w każdej
pracy pisemnej. W liście dodatkowo musimy pamiętać o pisowni zaimków
osobowych, którymi zwracamy się do naszego adresata. Piszę do Ciebie, myślę
o Tobie, co u Was słychać, jak wyglądają Twoje plany na przyszłość.
Okazujemy w ten sposób swój szacunek do osoby, z którą korespondujemy – a
pośrednio swoje dobre wychowanie.
Przechodzimy do
zakończenia, czyli pożegnania. Dziękujemy za poświęcony lekturze czas,
przekazujemy wyrazy szacunku, zapewniamy o naszej przyjaźni i pamięci,
prosimy o odpisanie. Tak tu, jak i w całym liście nie silimy się na dowcip;
to, co nas śmieszy, może nie śmieszyć adresata.
Podpis – czyli Imię (czasami Nazwisko)
PS 1. Skrót ten oznacza postscriptum – łac.
podpisać pod. Jest to po prostu dopisek do listu, który umieszczamy
wtedy, gdy sobie coś przypomnimy w ostatniej chwili. Najczęściej jest to
dopisek zamierzony, mający na celu zwrócenie czytającemu na coś
szczególnego, naszym zdaniem, uwagi. Pozostaje jeszcze kwestia wyboru
materiału, na którym piszemy list. Kupujmy zawsze papeterie bez ozdób,
eleganckie
PS 2. Czasami, w listach do bardzo zaprzyjaźnionych
rówieśników, możemy te dopiski mnożyć. Traktujemy to jako żart – nie czynimy
tego w listach o treści poważnej, a tym bardziej w listach oficjalnych. I
jeszcze jedna bardzo ważna uwaga: listy zawsze piszemy odręcznie. Jeśli
czynimy to na maszynie do pisania lub na komputerze – musimy adresata
przeprosić i podać wiarygodne usprawiedliwienie.
Podpis – zawsze, bez wyjątku, musi być odręczny.
Rodzaje listów
List prywatny
Napisany jest do kogoś, kogo dobrze znamy i z kim możemy
podzielić się swoimi problemami, uczuciami, spostrzeżeniami.
Do: koleżanki z wakacji
W sprawie: wspomnienia
List oficjalny
Adresowany jest do instytucji, do osoby dorosłej, z która nie jesteśmy
zaprzyjaźnieni czy spokrewnieni, a której chcemy przekazać ważne, naszym
zdaniem, informacje czy refleksje.
Do: Gimnazjum Nr 6
W sprawie: podziękowanie
List otwarty
Jest
to rodzaj listu, który jest skierowany przez nadawcę indywidualnego lub
zbiorowego do osób publicznych lub instytucji, a jednocześnie przeznaczony
do rozpowszechnienia w szerokich kręgach czytelników. List otwarty dotyczy
istotnych kwestii życia społecznego, politycznego lub kulturalnego i ma za
zadanie zwrócić na nie szczególną uwagę w trybie alarmującym. Miejscem
publikacji listu otwartego bywają czasopisma.
Do: Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
W sprawie: niszczejących zabytków kultury
List motywacyjny
Jest to dokument, który, dostarczony do instytucji
objaśnia, jakimi motywami kierujemy się, starając się o przyjęcie do tejże
instytucji. Instytucja ta może być dla nas miejscem nauki czy miejscem
pracy.
Struktura listu motywacyjnego może wyglądać następująco:
|
